คำสัญญา ไม่รู้ว่าเอาอะไรเป็นมาตรฐานวัดว่ามันคือเครื่องมือที่จะทำให้เราเชื่อใจคนอีกคนได้ ไม่ใช่แค่ความเชื่อใจ แต่รวมไปถึง ความเชื่อมั่น ศรัทธา ไว้ใจ ความมั่นใจในคำพูดและการกระทำของอีกคนได้

คำสัญญา ต้องประกอบไปด้วย สองข้างสองฝ่าย ผู้พูดหรือผู้ให้สัญญาซึ่งเป็นคนที่มีอิทธิพลต่ออีกฝ่าย กับ *ผู้ฟังหรือผู้รับสัญญาซึ่งเป็นคนที่เลือกจะเชื่อใจและอยู่ใต้อาณัตของอีกฝ่ายตลอดระยะเวลาในการสัญญา

คำสัญญา ไม่มีเครื่องหมาย ลายลักษณ์อักษรใดใด เพราะจะใช้กันในหมู่คนที่ไว้ใจและรู้จักกันเป็นอย่างดีระดับหนึ่ง

คำสัญญา เป็นคำที่มีความหมายมากกว่าคำที่พูดโดยทั่วไป เพราะต้องมีผลกระทบต่อความรู้สึกหรือชีวิตของบุคคล

คำสัญญา คงไม่ใช่แค่การเกี่ยวนิ้วก้อยกันแล้วมีองค์ประกอบด้วยเสียงที่พูดว่า "สัญญานะ"

.

.

.

.

อย่าเอ่ยคำสัญญา เพียงเพื่อให้มันเป็นอีกคำที่ผ่านฟันกับลิ้นที่กระทบกันออกไป

อย่าเอ่ยคำสัญญา ถ้าคิดว่าไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้จริงจริง

อย่าเอ่ยคำสัญญา หากในวันข้างหน้าคุณจะไม่ได้สนใจ หรือเรียกอีกอย่างว่า "ลืม"

.

.